USA w czerwcu: skwar na środkowych stanach, groźba powodzi nad Zatoką, susza na Zachodzie

Upały od Ohio po Kolorado

Na początku pierwszego tygodnia czerwca 2026 roku Narodowa Służba Meteorologiczna Stanów Zjednoczonych (NWS) wskazuje na wyraźnie podwyższone temperatury w stosunku do normy klimatycznej 1991–2020 w pasie rozciągającym się od dolin rzek Ohio i Tennessee aż po środkowe stany i Kolorado. Prognozy hazardów klimatycznych Centrum Prognozowania Klimatu (CPC) sygnalizują utrzymanie anomalii termicznej ponadprzeciętnej do połowy miesiąca. Fala ciepła, która wcześniej w maju dotknęła wschodnie wybrzeże USA, przemieściła się w głąb kontynentu, obejmując tym razem inne regiony i inny typ cyrkulacji.

Zagrożenie powodziowe nad Zatoką Meksykańską

Centrum Prognoz Pogody NWS (WPC) wydało prognozy ryzyka ekstremalnych opadów dla wybrzeża Zatoki Meksykańskiej, obejmujące Florydę, południową Georgię i południową Alabamę na okres od 13 do 18 czerwca 2026 roku. Obszary te znalazły się w strefie lekkiego ryzyka intensywnych opadów i podtopień. Wilgotne powietrze napływające z ciepłych wód Zatoki zasila układy konwekcyjne, które mogą przynieść wielogodzinne, intensywne opady — szczególnie groźne dla nisko położonych terenów i zurbanizowanych zlewni o ograniczonej przepustowości kanalizacji.

Susza coraz głębsza na zachodzie USA

Wiosenna prognoza hydrologiczna Narodowego Urzędu ds. Oceanów i Atmosfery (NOAA) sygnalizuje ekspansję suszy na zachodzie Stanów Zjednoczonych oraz w części Wielkich Równin. Deficyt opadów i ponadnormatywne temperatury w minionych sezonach odcisnęły piętno na zasobach wód gruntowych — brak obfitych opadów zimowych i wiosennych jedynie pogłębił ten deficyt. Sytuacja ta wpisuje się w wieloletnią tendencję obserwowaną w tej części Ameryki Północnej, gdzie okresy suszy stają się coraz dłuższe i dotkliwsze, a odbudowa zasobów wodnych trwa nawet kilka sezonów.

El Niño — wspólny mianownik wszystkich zjawisk

Centrum Klimatyczne NOAA i Regionalne Biuro Prognoz Klimatycznych NWS szacują prawdopodobieństwo pojawienia się El Niño na poziomie 82% między majem a lipcem 2026 roku. To ciepłe zjawisko oceaniczne w równikowym Pacyfiku tłumaczy jednocześnie podwyższone temperatury w centrum i na południu USA, hamowanie aktywności huraganów na Atlantyku oraz przyspieszony monson arizonski i nowomeksykański — który z kolei może przynieść pewną ulgę w zachodniej suszy, choć bez fundamentalnej poprawy bilansu wodnego.

Kontekst europejski i globalny

Rozwijające się El Niño oddziałuje nie tylko na Stany Zjednoczone. Europejskie Centrum Prognoz Średnioterminowych (ECMWF) monitoruje zmiany cyrkulacji atlantyckiej i modyfikację wzorców temperatury powierzchni morza wokół Europy związane z tym zjawiskiem. Dla Polski i Europy Środkowej El Niño sprzyja lekko podwyższonym temperaturom latem i zmienia intensywność frontów zachodnich — co potwierdzają sezonowe prognozy ECMWF na lato 2026.

Źródła: https://www.weather.gov/media/mbrfc/climate/Climate_Outlook.pdf | https://www.cpc.ncep.noaa.gov/products/predictions/threats/threats.php | https://www.noaa.gov/news-release/spring-outlook-drought-forecasted-to-expand-in-us-west-parts-of-plains | https://www.ecmwf.int/en/about/media-centre/science-blog/2026/el-nino-2026