USA w czerwcu: skwar na środkowych stanach, groźba powodzi nad Zatoką, susza na Zachodzie
Na początku czerwca 2026 roku Stany Zjednoczone znalazły się pod wpływem trzech nakładających się wzorców pogodowych: fali upałów obejmującej doliny Ohio i Tennessee oraz Wielkie Równiny, zagrożenia powodziowego wzdłuż Zatoki Meksykańskiej i postępującej suszy na zachodzie kraju. Według Narodowej Służby Meteorologicznej USA (NWS) wszystkie te zjawiska łączy rozwijające się El Niño.
Upały od Ohio po Kolorado
Na początku pierwszego tygodnia czerwca 2026 roku Narodowa Służba Meteorologiczna Stanów Zjednoczonych (NWS) wskazuje na wyraźnie podwyższone temperatury w stosunku do normy klimatycznej 1991–2020 w pasie rozciągającym się od dolin rzek Ohio i Tennessee aż po środkowe stany i Kolorado. Prognozy hazardów klimatycznych Centrum Prognozowania Klimatu (CPC) sygnalizują utrzymanie anomalii termicznej ponadprzeciętnej do połowy miesiąca. Fala ciepła, która wcześniej w maju dotknęła wschodnie wybrzeże USA, przemieściła się w głąb kontynentu, obejmując tym razem inne regiony i inny typ cyrkulacji.
Zagrożenie powodziowe nad Zatoką Meksykańską
Centrum Prognoz Pogody NWS (WPC) wydało prognozy ryzyka ekstremalnych opadów dla wybrzeża Zatoki Meksykańskiej, obejmujące Florydę, południową Georgię i południową Alabamę na okres od 13 do 18 czerwca 2026 roku. Obszary te znalazły się w strefie lekkiego ryzyka intensywnych opadów i podtopień. Wilgotne powietrze napływające z ciepłych wód Zatoki zasila układy konwekcyjne, które mogą przynieść wielogodzinne, intensywne opady — szczególnie groźne dla nisko położonych terenów i zurbanizowanych zlewni o ograniczonej przepustowości kanalizacji.
Susza coraz głębsza na zachodzie USA
Wiosenna prognoza hydrologiczna Narodowego Urzędu ds. Oceanów i Atmosfery (NOAA) sygnalizuje ekspansję suszy na zachodzie Stanów Zjednoczonych oraz w części Wielkich Równin. Deficyt opadów i ponadnormatywne temperatury w minionych sezonach odcisnęły piętno na zasobach wód gruntowych — brak obfitych opadów zimowych i wiosennych jedynie pogłębił ten deficyt. Sytuacja ta wpisuje się w wieloletnią tendencję obserwowaną w tej części Ameryki Północnej, gdzie okresy suszy stają się coraz dłuższe i dotkliwsze, a odbudowa zasobów wodnych trwa nawet kilka sezonów.
El Niño — wspólny mianownik wszystkich zjawisk
Centrum Klimatyczne NOAA i Regionalne Biuro Prognoz Klimatycznych NWS szacują prawdopodobieństwo pojawienia się El Niño na poziomie 82% między majem a lipcem 2026 roku. To ciepłe zjawisko oceaniczne w równikowym Pacyfiku tłumaczy jednocześnie podwyższone temperatury w centrum i na południu USA, hamowanie aktywności huraganów na Atlantyku oraz przyspieszony monson arizonski i nowomeksykański — który z kolei może przynieść pewną ulgę w zachodniej suszy, choć bez fundamentalnej poprawy bilansu wodnego.
Kontekst europejski i globalny
Rozwijające się El Niño oddziałuje nie tylko na Stany Zjednoczone. Europejskie Centrum Prognoz Średnioterminowych (ECMWF) monitoruje zmiany cyrkulacji atlantyckiej i modyfikację wzorców temperatury powierzchni morza wokół Europy związane z tym zjawiskiem. Dla Polski i Europy Środkowej El Niño sprzyja lekko podwyższonym temperaturom latem i zmienia intensywność frontów zachodnich — co potwierdzają sezonowe prognozy ECMWF na lato 2026.
Źródła: https://www.weather.gov/media/mbrfc/climate/Climate_Outlook.pdf | https://www.cpc.ncep.noaa.gov/products/predictions/threats/threats.php | https://www.noaa.gov/news-release/spring-outlook-drought-forecasted-to-expand-in-us-west-parts-of-plains | https://www.ecmwf.int/en/about/media-centre/science-blog/2026/el-nino-2026
Źródło: IMGW-PIB / RCB
