Maj 2026: drugi najcieplejszy w historii globalnych pomiarów

Globalny wynik: maj 2026 zaraz za rekordowym 2024 rokiem

Służba ds. Zmiany Klimatu Copernicus (C3S), wdrażana przez Europejskie Centrum Prognoz Średnioterminowych (ECMWF), opublikowała 10 czerwca 2026 roku miesięczne podsumowanie klimatyczne. Wynika z niego, że maj 2026 był drugim najcieplejszym majem od początku instrumentalnych pomiarów temperatury na Ziemi, tuż po rekordowym maju 2024 roku. Analizy bazują na zbiorze danych ERA5 — reanalitycznej serii obserwacji, którą ECMWF prowadzi od 1979 roku, a w sięgającej wstecz wersji rozszerzonej — od 1940 roku. Majowe wyniki wpisują się w globalny trend ocieplenia: dwadzieścia jeden z ostatnich dwudziestu czterech miesięcy temperatura globalna przekraczała próg 1,5°C powyżej poziomu przedprzemysłowego ustalonego przez Porozumienie Paryskie.

Europa: siódmy najcieplejszy maj i trzecia najcieplejsza wiosna

Na poziomie europejskim maj 2026 roku zajął siódme miejsce w rankingu najcieplejszych majów. Wiosna 2026 (marzec–maj) okazała się trzecią najcieplejszą wiosną odnotowaną w rekordach ERA5. Szczególnie wyróżniał się ostatni tydzień miesiąca: w dniach 21–30 maja przez zachodnią Europę przetoczyła się fala gorąca, którą Copernicus określa jako wyjątkowo wczesną i intensywną. Największe anomalie dobowych temperatur powietrza według danych ERA5 zarejestrowano nad zachodnią Francją oraz w Anglii i Walii, gdzie wartości przekraczały wieloletnią normę o ponad 10°C. Taka skala odchylenia w maju należy do rzadkości w europejskiej statystyce klimatycznej i może wiązać się z trwałymi skutkami dla rolnictwa i zasobów wodnych.

Rozległe niedobory opadów i najniższe odpływy rzek od dekad

Duże obszary zachodniej i środkowej Europy, a także fragmenty wschodniej części kontynentu notowały w maju warunki suchsze od normy. Utrzymujące się wielodniowe układy wysokiego ciśnienia ograniczały napływ wilgotnych mas powietrza i sprzyjały intensywnemu odparowaniu. W efekcie przepływy rzeczne w suchych obszarach były w zdecydowanej większości niższe od wartości przeciętnych. Copernicus odnotowuje, że wiosna 2026 przyniosła jedne z najniższych odpływów rzecznych w Europie od 1992 roku — odkąd na danych Europejskiego Systemu Ostrzegania Powodziowego (EFAS) można śledzić tę statystykę. Sytuacja jest szczególnie dotkliwa w basenie Renu, Łoary i na Półwyspie Iberyjskim.

Oceany w rekordowej temperaturze, lody arktyczne kurczą się

Średnia temperatura powierzchni morza (SST) na oceanach poza strefami polarnymi osiągnęła w maju 2026 roku drugą najwyższą wartość dla tego miesiąca w historii pomiarów. Wyjątkowo wysokie anomalie SST zarejestrowano w tropikalnym Pacyfiku — to sygnał spójny z rozwijającym się epizodiem El Niño, którego prawdopodobieństwo wystąpienia przed końcem lata NOAA szacuje na 82 procent. Zasięg arktycznego lodu morskiego w maju 2026 sklasyfikowano jako czwarty najniższy w 47-letnim rekordzie satelitarnym, przy szczególnie niskim pokryciu w rejonie północnego Morza Barentsa i wokół Svalbardu — regionów kluczowych dla zimowej cyrkulacji atmosferycznej nad Europą. Na Antarktydzie zasięg lodu morskiego zajął siódme miejsce od dołu, z przewagą obszarów poniżej normy w Morzu Bellingshausena.

Źródła: https://climate.copernicus.eu/climate-bulletins